Oresteia

Vorige week dinsdag (29 mei) zijn de gymnasiumleerlingen uit de 4e en 5e klas naar een uitvoering van de Oresteia geweest. Deze klassieke Griekse tragedie van Aeschylus is in 458 v.Chr. voor het eerst opgevoerd in Athene, maar is nog steeds actueel, en door Het Nationale Theater nu in een moderne enscenering op de planken gezet. In een intense voorstelling werden we meegevoerd door kindermoord, echtgenootmoord en moedermoord: een koning doodde zijn dochter als offer aan een godin, zodat hij Troje kon vernietigen en de eer van zijn broer kon wreken; toen hij na tien jaar thuiskwam, werd hij gedood door zijn wraaklustige vrouw, die vervolgens met minnaar en al werd gedood door haar eigen zoon Orestes als wraak voor de moord op zijn vader.

De emoties van alle personages waren rauw en invoelbaar, waardoor het niet makkelijk was om een kant te kiezen. Het was telkens de vraag of deze cyclus van geweld en vergelding binnen dezelfde familie ooit nog zou stoppen, maar uiteindelijk werd beslist dat vrouwen minder belangrijk zijn dan mannen en kon iedereen tevreden naar huis. Deze conclusie roept natuurlijk allerlei vragen op, niet alleen over de Grieken, maar ook over hoe wij zelf de machtsverhouding tussen mannen en vrouwen vormgeven. De Oresteia is dan ook niet voor niets een klassieker.

De dag erna spraken we de leerlingen over hoe ze het hadden ervaren. Natuurlijk was het voor iedereen heet (30˚ +) en lang (tot 23:15) geweest, maar het viel ons op hoe genuanceerd en open ze hun beleving van het stuk konden verwoorden. Het was voor iedereen een verrijkende ervaring.

2018-06-04T21:07:44+00:00 2018/06/04|